Tworzenie formulacji farb do druku flexo to precyzyjne balansowanie, którego celem jest uzyskanie określonych właściwości dla danego zadania drukarskiego. Kluczowe składniki to: Pigmenty, które nadają kolor i nieprzezroczystość; dobiera się je pod kątem właściwości barwnych, trwałości światła, odporności chemicznej oraz zgodności z przepisami. Spoiwa (żywice), które tworzą ciągłą warstwę wiążącą pigment z podłożem; decydują one o przyleganiu, połysku, elastyczności oraz odporności. Nośniki, które rozpuszczają lub dyspergują spoiwo i przenoszą pigment na podłoże – woda, rozpuszczalniki organiczne (np. alkohole, estry) lub rozcieńczalniki reaktywne (w farbach UV). Dodatki, stosowane w niewielkich ilościach w celu modyfikacji konkretnych właściwości, takie jak przeciwpieniacze, woski (dla odporności na ścieranie), środki dyspergujące i powierzchniowo czynne (do regulacji napięcia powierzchniowego). Ważną kategorią są farby metaliczne do druku flexo, wykorzystujące płatki aluminium do uzyskania efektu srebrnego, złotego lub brązowego. Farby te są notorycznie trudne w użyciu, ponieważ delikatna struktura płatków może być łatwo uszkodzona przez siły ścinające w układach pompowych i dawkujących, co prowadzi do utraty metalicznego blasku. Często wymagają specjalistycznych układów cyrkulacyjnych o niskim ścinaniu i są formułowane z żywicami, które ustawiają płatki równolegle do powierzchni podłoża, aby zmaksymalizować odbicie światła. Typowym zastosowaniem są etykiety na wysokiej jakości trunki albo opakowania kosmetyczne, gdzie efekt metaliczny oddaje wrażenie jakości i luksusu. Inną specjalistyczną dziedziną jest drukowanie na przeźroczystych foliach metodą druku odwrotnego, w której nadruk jest oglądany przez folię. Wymaga to farb o bardzo dużej przejrzystości i blasku, ponieważ każdy mętlik czy efekt mleczności będzie widoczny. Warstwa farby musi również charakteryzować się doskonałym przyleganiem do podłoża nadrukowanego odwrotnie, którym często jest folia poliolefinowa poddana obróbce, oraz musi być kompatybilna z klejem laminacyjnym, który zostanie na nią nałożony. Na rynku druku późnego na tekturę falistą, gdzie nadruk wykonywany jest bezpośrednio na tekturze falistej, farba musi pokrywać nierówną powierzchnię fałd bez wnikania w nią, co określane jest mianem "utrzymywania się" (ang. holdout). Często wymaga to większej lepkości i odpowiedniej reologii, by mostkować luki, zapewniając jednolity i spójny nadruk. Szybkie schnięcie jest również kluczowe, aby zapobiec utracie wytrzymałości tektury na skutek pochłaniania wilgoci z farb wodnych. W przypadku kart danych technicznych, kart bezpieczeństwa oraz ekspertowskich porad dotyczących doboru odpowiedniej farby flexo do danego podłoża i zastosowania – czy to do wysokiej jakości etykiet, opakowań giętkich, pudełek zginanych czy tektury falistej – zachęcamy do kontaktu z nami. Nasz zespół jest gotowy, by dostarczyć Państwu niezbędną informację i wsparcie.