Wysokiej jakości farby fleksograficzne na bazie wodnej do stabilnego druku

W dziedzinie druku flexograficznego farba to nie tylko środek barwiący, lecz zaawansowana formuła chemiczna, która musi bezproblemowo współdziałać z maszyną drukującą, płytą, podłożem i środowiskiem końcowego użytkowania. Wydajność farb flexograficznych ocenia się na podstawie szeregu właściwości: łatwości drukowania, trwałości, kompatybilności oraz zgodności z przepisami. Łatwość drukowania obejmuje takie cechy jak spójność koloru, przeźroczystość lub nieprzeźroczystość, zdolność do nakładania się w druku wielobarwnym (trapability) oraz brak wad, takich jak dziurki igłowe czy smugi. Trwałość odnosi się do odporności wysuszonej warstwy farby na zewnętrzne oddziaływania, takie jak zadrapania (odporność na ścieranie), tarcie (odporność na pocieranie), chemikalia (alkohol, tłuszcz, kwas), wodę oraz światło (trwałość barw). Ważnym zastosowaniem wymagającym równowagi tych właściwości jest etykietowanie wewnątrz formy (IML) dla pojemników plastikowych. Nadrukowany materiał etykietowy umieszcza się w formie, a następnie wlewa za nią stopiony plastik. Farba musi wytrzymać wysoką temperaturę i ciśnienie tego procesu bez rozmycia, wypłucia się ani odwarstwienia, tworząc jednocześnie trwałe połączenie ze ścianką opakowania. Wymaga to specjalnie opracowanych farb IML, często rozpuszczalnikowych lub utwardzanych UV, o wysokiej odporności termicznej i doskonałej przyczepności do podłoża. Innym złożonym zastosowaniem jest drukowanie na etykietach samoprzylepnych (PSL) do druku informacji zmiennych (VIP), takich jak kody kreskowe i numery partii. Farba musi zapewniać wysoki kontrast umożliwiający odczyt skanerem, szybkie wysychanie umożliwiające natychmiastowe nadruki lub kodowanie oraz odporność na rozmazywanie. Dla etykiet stosowanych w częściach motoryzacyjnych lub przemysłowych kluczowa jest odporność na oleje, płyny chłodzące czy rozpuszczalniki. Trend zmierzający ku cieńszym, wysoko wydajnym foliom w opakowaniach napędza również rozwój farb. Drukowanie na podłożach metalizowanych wymaga np. farb o dużej przeźroczystości i blasku, aby połysk metalu mógł wzmocnić kolor, jednocześnie zapewniając przyczepność do niemieszczącej się, często o niskiej energii powierzchniowej, warstwy metalizowanej. Podobnie trend folii BOPP bezbarwnej w aplikacjach typu „brak etykiety” wymaga wyjątkowo przezroczystych, niskoodmiennej klejów i farb, które stają się praktycznie niewidoczne po nałożeniu. Z technicznego punktu widzenia rozkład wielkości cząstek pigmentów ma kluczowe znaczenie w farbach flexo, szczególnie przy użyciu siatek aniloxowych o dużej liczbie linii w przypadku druku HD flexo. Większe aglomeraty mogą powodować zapychanie płyty i pogarszać jakość druku. Dlatego stosuje się zaawansowane techniki mielenia i dyspergowania, aby osiągnąć stopień rozdrobnienia Hegmana zazwyczaj lepszy niż 7. Dodatkowo wartość pH farb wodnych musi być dokładnie kontrolowana i utrzymywana w określonym zakresie (często 8,5–9,5), aby zagwarantować rozpuszczalność żywicy i stabilność, zapobiegając dryfowi lepkości i koagulacji w systemie recyrkulacyjnym. Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat naszych konkretnych serii farb flexograficznych, ich specyfikacji technicznych oraz wskazówek dotyczących osiągnięcia optymalnej jakości druku w indywidualnych zastosowaniach, zachęcamy do kontaktu z naszym zespołem obsługi klienta i wsparcia technicznego. Są oni gotowi dostarczyć próbki, przeprowadzić testy aplikacyjne oraz udzielić spersonalizowanych rekomendacji.